Afspraken

Waarom deze afspraken?

Noot: de ruimtes exclusief vrouwen, BPOC en LGBTQI* zijn zelfgereguleerd en kunnen hun eigen afspraken maken over hoe ze hun ruimtes willen inrichten.

Om een kamp te hebben waar mensen met verschillende achtergronden zich welkom kunnen voelen, stellen we een aantal afspraken voor waar iedereen op het kamp zich aan kan houden. Deze vloeien voort uit het proces van “Shape the Camp” waarin mensen van onderdrukte groepen duidelijk uitleggen wat ze nodig hebben om te voelen dat dit kamp ook voor hen georganiseerd is. Hoewel dit is opgebouwd door middel van een proces waarbij onderdrukte groepen betrokken zijn, geloven we dat deze regels in het algemeen nuttig zijn voor ons allemaal om ons veiliger, serener en bevrijd te voelen van de gebruikelijke sociale normen waar we in de maatschappij in het algemeen mee te maken hebben.

Er is geen politie om deze regels te handhaven, maar we rekenen erop dat iedereen hun verantwoordelijkheid neemt voor hun eigen handelen. Als je iemand iets ziet doen waardoor andere mensen zich onveilig zouden kunnen voelen, voel je dan vrij om hen in een gesprek te betrekken. Er is ook een bewustmakingsteam dat zal proberen om het kamp veiliger te maken, met deze afspraken in gedachten. Voor details over hoe je contact kunt opnemen met dit bewustmakingsteam en het proces dat ze zullen volgen, zie hieronder.

We zien deze afspraken als onderdeel van een groter leerproces van het uitdagen van systemische onderdrukking in activistische gemeenschappen en we geloven in de schoonheid van het leren van ervaringen. We doen niet alsof we de waarheid in pacht hebben, dus voel je vrij om ons feedback, reflecties of andere voorstellen te geven, ze zullen waardevol zijn voor andere evenementen zoals dit!

Het is ook mogelijk dat sommige behoeften tijdens het kamp opduiken en deze afspraken doen evolueren, dit kan mogelijk gebeuren door een voorstel van een commissie rond een specifieke vraag die openstaat voor alle of enkele deelnemers en gevalideerd wordt door de organisatie van het kamp. 

Aarzel niet om deel te nemen aan gesprekken om u heen over deze overeenkomst, vooral als u zich ondervraagd, geïntrigeerd of geïrriteerd voelt door sommige van deze vragen! Vergeet niet dat je misschien ook niet de hele waarheid in je bezit hebt, waardeer andere standpunten en respecteer de wens van iemand om er niet met je over te discussiëren, vooral als deze persoon direct betrokken is bij het onderwerp.

De afspraken

Racisme, evenals leeftijdsdiscriminatie, homofobie, seksisme, transfobie, evenals discriminatie op basis van etniciteit, nationaliteit, klasse, geslacht, gender, presentatie van het geslacht, talenkennis, asielstatus of geloofsovertuiging zullen worden aangevochten.

Respecteer grenzen, oftewel “Wees geen asshole”

  • Als mensen zich gekwetst of beledigd voelen door iets wat je gezegd of gedaan hebt, erken dan hun ervaring. Hun gevoelens zijn geldig, zelfs als je ze niet begrijpt of het er niet mee eens bent. Het is misschien niet je bedoeling geweest om ze te kwetsen of te beledigen, maar je bedoelingen zijn minder belangrijk dan hoe ze zich voelen. Verontschuldig je gewoon, zo moeilijk is het niet.
  • Vraag de expliciete toestemming van mensen voordat je ze aanraakt. Het is hun lichaam, niet het jouwe. Je zou kunnen denken dat iemands krullend haar er super springerig uitziet en het wil aanraken, of je wilt iemand omhelzen die in dezelfde workshop als jij aankomt, maar tenzij je eerst uitdrukkelijke toestemming hebt gekregen, raak je hen gewoon niet aan.
  • Ga niet uit van iemands gender. Sommige mensen hebben een andere genderexpressie dan hun genderidentiteit. Respecteer ieders identiteit. 
  • Vraag hoe iemand aangesproken wil worden. De meest gebruikte voornaamwoorden zijn: zij/haar, die/hen (they/them in het Engels, iel in het Frans), hij/zij, ze/zer (genderneutraal). Mensen kunnen je ook vragen om andere of helemaal geen voornaamwoorden te gebruiken. 
  • Doe niet aan deadnaming. (Deadnaming: Gebruik van iemands vorige naam als die persoon van naam is veranderd).
  • Probeer genderneutrale taal te gebruiken. Het is bijvoorbeeld niet nodig om een groep mensen als “jongens” of zelfs “jongens en meisjes” aan te duiden. “Mensen” doet het werk prima, zonder binaire genderstructuren te versterken.
  • Sommige mensen willen niet in beeld komen. Ze hebben hun eigen redenen om dit niet te willen en zijn je geen verklaring schuldig. Krijg altijd expliciete toestemming van alle mensen die op je foto’s voorkomen (ja, dat geldt ook voor de mensen op de achtergrond waarvan je het gezicht niet kunt zien!).
  • Ruimtes alleen voor vrouwen, LGBTQI* personen of BPOC zijn,  zoals de namenaangeven, voorbehouden aan bepaalde groepen. Als je wit bent, ga dan niet in een ruimte voor zwarte mensen en mensen met kleuren. Als je een cis-man bent, ga dan niet in een ruimte voor vrouwen*. Als je hetero en cis bent, ga dan niet in een ruimte voor LGBTQI* mensen. Respecteer de wensen en behoeften van mensen die een eigen ruimte nodig hebben.

Alcohol en andere drugs

  • Het kamp is een alcohol- en drugsvrije zone met uitzondering van de bar. Wij verkopen alleen ’s avonds alcohol. Neem deze alcohol niet mee buiten de bar. Wij zorgen ervoor dat er een mooie selectie van niet-alcoholische dranken beschikbaar is op de camping (aan de bar en andere locaties).
  • Als je rookt: vraag de mensen om u heen of het goed is als u rookt. Rook niet in de buurt van kinderen. 

Toiletten en douches

  • Alle toiletten zijn open voor alle genders. Dit is inclusief de urinoirs. Wees cool en maak geen seksistische opmerkingen tegen mensen die ze gebruiken.
  • In het algemeen is het een goede vuistregel om je met je eigen zaken te bemoeien terwijl je zaken doet.

Papieren

  • Niet iedereen die op het kamp aanwezig is, heeft misschien de juiste documenten om legaal in België te verblijven.  Als kamporganisator zullen we nooit iemand vragen om een formele identificatie te tonen.

Rustplaatsen

  • Voel je niet verplicht om deel te nemen aan het programma als je er niet de energie voor hebt. Er zullen zorg- en ontspanningsruimtes zijn op het kamp, zowel in de zones voorbehouden aan bepaalde groupen als in de ruimtes die voor iedereen toegankelijk zijn.

Zelforganisatie

  • Het kamp is zelf georganiseerd. Dit betekent dat het alleen kan werken als iedereen zich inschakelt en helpt waar nodig. Draag alsjeblieft bij volgens je capaciteiten om ervoor te zorgen dat iedereen aan hun behoeften kan voldoen. Zeker als je een meer dominante positie in de maatschappij hebt, vragen we je om na te denken over hoeveel je actief bijdraagt om van dit kamp een leuke plek voor iedereen te maken.
  • Dit geldt ook voor de financiering: we rekenen op ieders vrije bijdrage om het kamp mogelijk te maken. Als je het je kan veroorloven, betaal dan extra om het mogelijk te maken dat mensen die het zich niet kunnen veroorloven om het kamp te bezoeken.

Niet-menselijke dieren

  • Kampen zijn niet de beste plek voor onze niet-menselijke dierenvrienden. Laat ze indien mogelijk thuis. Als je geen alternatief hebt, neem dan de verantwoordelijkheid op voor je vriend(in). Respecteer en houd er rekening mee dat sommige mensen op het kamp bang voor hen kunnen zijn, of je aanspreken over hun gedrag. Natuurlijk, als het dier dat je meegebracht heeft schijt op de camping – ruim dit dan op!
  • Wij vragen je om je hond altijd aan de lijn te houden, vooral in de gemeenschappelijke ruimtes. Wij weten dat het voor veel honden en hun metgezellen een moeilijke situatie kan zijn, maar uit ervaring met andere kampen is het wenselijk, omdat de camping een zeer krappe ruimte kan zijn en er naast mensen die bang zijn voor honden veel kinderen op de camping zijn.

Naaktheid

  • Wij vragen alle volwassenen op de camping om hun T-shirts (of andere top) te dragen op de camping. Niet omdat we naaktheid als zodanig niet oké vinden, maar om een debat op gang te brengen over het voorrecht om topless te gaan (meestal voor conventioneel aantrekkelijke cis-mannen) en om een veiligere ruimte te creëren voor mensen die het slachtoffer zijn geworden van seksuele agressie voor wie het zien van een naakt lichaam slechte herinneringen en ervaringen kan oproepen.

Bewustzijnsbeleid

Er zal een Awareness team op het kamp aanwezig zijn, actief gedurende de dag, bestaande uit een team aanwezig in de bewustzijnsruimte en een team dat op het terrein rondloopt.

Elk van deze 2 teams kan worden opgeroepen door een persoon die werd aangevallen of een andere persoon om een situatie van agressie of een onderdrukkende houding aan te pakken. 

De missie van het Awareness team is : 

  • Ondersteuning bieden aan een persoon die werd aangevallen of onderdrukt. Dit kan zijn: naar hen luisteren, hen uitnodigen op een rustige en veilige plaats, hun fysieke aanwezigheid aanbieden, psychologische en/of medische ondersteuning zoeken, hen helpen om het kamp te verlaten.
  • Om de situatie van de agressie aan te pakken, met inbegrip van de verantwoordelijkheid van de dader. Dit kan inhouden: de persoon te beschermen tegen een andere agressie, met de dader praten, de dader weg te houden van bepaalde plaatsen in het kamp of deze zelfs te dwingen het kamp te verlaten.
  • Als het nodig is om te discussiëren over een beperking van iemands aanwezigheid op het kamp of over hun uitsluiting, verwijst het team naar een “veiligere gemeenschapskring” die zo snel mogelijk zal samenkomen en die bevoegd zal zijn om deze beslissingen te nemen en ze toe te passen. De “veilige gemeenschapskring” is een kring die bestaat uit mensen van het bewustmakingsteam, die aan het begin van het kamp zijn aangewezen en die klaar zijn om zo snel mogelijk bijeen te komen en beslissingen te nemen over een dader indien nodig. De samenstelling van deze kring moet zo goed mogelijk de diversiteit van de mensen die op het kamp aanwezig zijn weergeven om een goed begrip te krijgen van wat er leeft bij de mensen die betrokken zijn bij deze agressie, als het gaat over kwesties die te maken hebben met onderdrukking. De kring zal autonoom zijn om beslissingen te nemen ten aanzien van een dader, inclusief het verbieden van een verbod om dicht bij het slachtoffer te komen of hen uit te sluiten van het kamp.

Alcohol- en ander drugsbeleid

Binnen ons alcohol- en ander drugsbeleid streven we ernaar om verschillende behoeften met elkaar te verzoenen. Enerzijds willen we het kamp veiliger maken voor mensen die slechte ervaringen hebben met alcohol en er niet mee geconfronteerd willen worden of die nuchter zijn en niet in de verleiding willen komen om te hervallen. Aan de andere kant willen we ook geen mensen uitsluiten die afhankelijk zijn of gewoon genieten van een alcoholische drank.

Om dit doel te bereiken zal het hele kamp een drugsvrije zone zijn, met uitzondering van de bar. 

  • We hebben besloten om de bar op een andere locatie te hebben dan de ‘party’-zone, zodat mensen die niet met alcohol geconfronteerd willen worden, ook van het feest kunnen genieten. Respecteer deze beslissing en neem geen alcohol mee buiten de bar.
  • De verkoop van alcohol stopt om middernacht.
  • Een andere uitzondering op het drugsvrije beleid is het roken. Neem een draagbare asbak mee als je rookt en vraag de mensen om je heen of het goed is als u rookt. Rook niet als je in de buurt van kinderen bent.
  • Wij bieden een scala aan verschillende niet-alcoholische dranken, dus mensen die geen alcohol willen drinken zijn niet alleen beperkt tot een keuze uit water en sinaasappelsap.

We sluiten mensen niet uit van evenementen of plaatsen op basis van het alcoholgehalte in hun bloed, maar de algemene overeenkomst voor het kamp blijft van toepassing, zelfs als je dronken bent. Alcohol is geen excuus om je te misdragen. Drink niet zo veel dat je niet langer de controle hebt over je eigen acties. Respecteer te allen tijde de grenzen van mensen.

Iemand sprak me aan op mij gedrag. Hoe reageer ik?

Met dank aan lukayo voor de tekst

Centreer jezelf: je wordt niet aangevallen. Je bent een goed mens. Dit gaat over je gedrag en het stoppen van schade aan anderen.

Luister:  Onderbreek niet of denk niet aan manieren om jezelf te verdedigen. Focus op het leren wat pijnlijk was en empathisch zijn.

Erken/verontschuldig je: In plaats van uit te leggen waarom je het deed, erken je wat er gebeurd is en verontschuldig je, indien nodig of gevraagd, voor de schade die je hebt veroorzaakt.

(Informeer): (Als zij instemmen en de tijd en middelen hebben: vraag wat je in plaats daarvan had kunnen doen en hoe je het kunt goedmaken.)

Vooruitgang: “De beste verontschuldiging is veranderd gedrag”. Als ze je redelijke aanbevelingen hebben gedaan, volg deze dan op. Herhaal dit gedrag niet meer. Gebruik deze ervaring om anderen ook te helpen.

Wat heeft een naakte torso te maken met privileges en solidariteit?

met dank aan Klimakamp im Rheinland voor de tekst

We hopen dat het kamp een plaats wordt waar we onze privileges onder ogen zien en alternatieven uitproberen. Maar ook hier moeten we onze grenzen herkennen, en in het bijzonder de grenzen van anderen, vooral omdat we voor een beperkte tijd samenleven in een relatief beperkte ruimte. Dit betekent dat het klimaatkamp geen levende utopie is, maar een manier om er te komen. Als het echt warm is, doen veel mensen hun T-shirts uit. Dit is echter een voorrecht en kan zeer ongemakkelijk zijn voor andere mensen. Het probleem met privileges is dat ze grotendeels onzichtbaar zijn voor degenen die ze hebben. Velen zijn zich er niet van bewust dat het beeld van een mannelijke* naakte torso sociaal genormaliseerd is, terwijl een vrouwelijk* naakt bovenlichaam een geseksualiseerde vorm aanneemt in een openbare ruimte. Het gaat niet alleen om het t-shirt zelf, maar ook om het feit dat we in een maatschappij leven die door het patriarchaat is gevormd. Onderdeel van het patriarchaat is dat lichamen van vrouwen*, trans* en inter* vaak sociaal geobjectiveerd en geseksualiseerd zijn, waardoor ze hun shirt niet zomaar kunnen uittrekken. Vooral als het lichaam niet voldoet aan de conventionele schoonheids- en gendernormen, is naaktheid een sociaal taboe. Mensen die getroffen zijn door seksisme en er toch voor kiezen om topless rond te lopen, worden geëvalueerd en berispt door mensen die naar hen staren, commentaar en andere overtredingen. Deze seksualisering en taboe is ook wettelijk vastgelegd: Volgens de wet moeten in ieder geval de tepels van vrouwen* worden gedekt, anders is het “onfatsoenlijk” en een misdrijf. We leven in een samenleving waarin seksueel geweld geen geïsoleerd fenomeen is, maar een sociale realiteit. Elke 3e tot 4e vrouw* en elke 7e tot 8e man* heeft in de kindertijd te maken gehad met seksueel geweld. 98% van dit geweld wordt veroorzaakt door mannen. Daarom kan een mannelijk* naakt bovenlichaam herinneringen oproepen aan geweldservaringen en zeer onaangenaam en stresserend zijn. In de directe confrontatie hiermee is het voor veel mensen helemaal niet gemakkelijk om te spreken en/of te doen wat ze willen.

Het kan natuurlijk een daad van emancipatie zijn als mensen die door het patriarchaat of de huidige schoonheids- of geslachtsnormen onderdrukt worden, zich met een naakte torso laten zien. Het kan bevrijdend zijn om de sociale normen en beelden tegen te gaan en een nieuwe benadering van naaktheid te winnen. Het bereiken van dit stadium dat iedereen zich vrij voelt is een utopie en we maken deel uit van een proces om daar te komen. Maar veel mensen kunnen niet zomaar hun hemd uittrekken en zouden niet vrij zijn door deze daad, want daar komt veel meer bij kijken. Daarom is het voor ons belangrijk dat mensen zelf kunnen beslissen wanneer en of ze naakte mensen ontmoeten.

Zelfs als we vechten voor een andere, “betere” wereld, zijn we in deze samenleving gesocialiseerd met haar heteronormatieve schoonheidsidealen en haar geseksualiseerde cultuur van geweld. Daarom hebben we de wens dat mensen hun topje op de been houden tijdens het kamp en dat we samen zweten. We begrijpen de daad van het dragen van een top als een daad van solidariteit, ter ondersteuning van mensen die niet in staat of bereid zijn om topless rond te lopen. We zouden het op prijs stellen als alle mensen zich als bondgenoten bij de collectieve bevrijding zouden aansluiten. Kinderen zijn niet bedoeld met dit voorstel – elk kind (of hun referentiepersoon) zal zelf beslissen hoe het wil rondlopen. We zouden graag zien dat leerprocessen gestimuleerd worden door het “T-shirt-debat” in ons allemaal – en vooral in de cis-mannen. Voel je vrij om met andere mensen te praten, of om te vragen te stellen als je het onderwerp niet begrijpt of je erdoor geïrriteerd raakt. (Maar begrijp alstublieft ook dat de persoon met wie je op dat moment praat misschien niet de energie of capaciteit heeft om dingen uit te leggen, want praten over seksisme kan erg vermoeiend zijn voor de persoon in kwestie.) Voel je aangemoedigd om mensen te benaderen die geen T-shirt dragen. Wanneer we met elkaar praten, hopen we dat de interacties gevormd worden door wederzijds respect en begrip. Het “T-shirt-debat” kan het proces van bewuster omgaan met de eigen privileges in gang zetten. We hopen op een levendige uitwisseling over privileges (en hoe men daarmee om zou kunnen gaan) die op het klimaatkamp (en daarna) in veel gesprekken en in kleine groepen kan plaatsvinden. Het kan zeer verrijkend zijn om andere perspectieven te leren kennen en van elkaar te leren. We nodigen mensen expliciet uit om deel uit te maken van uitwisselingsgroepen om na te denken over hun eigen privileges (en om te helpen bij de vorming van dergelijke uitwisselingsruimten, bijvoorbeeld over kritische mannelijkheid in de open ruimte).